( 1 ) 5 - از يعقوب بن شعيب ، گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم مىفرمود : هر كه برادر خود را كه در يك سوى شهر است ديدن كند براى رضاجوئى خدا پس او زائر خدا است و بر خدا سزا است كه زائر خود را ارجمند دارد . ( 2 ) 6 - از امام باقر ( ع ) كه فرمود : رسول خدا ( ص ) فرموده است : هر كه از برادر خود در خانهء او ديدن كند ، خدا عز و جل فرمايد : تو مهمان و زائر من هستى ، بر من است پذيرائى از تو و من بهشت را بر تو واجب كردم براى آنكه او را دوستدارى . ( 3 ) 7 - از أبى غرّه ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : هر كه برادر خود را در راه رضاى خدا ديدن كند در بيمارى يا تندرستى او و براى فريب يا دريافت عوضى نباشد ، خدا به وى هفتاد هزار فرشته بگمارد كه در دنبالش جار كشند كه خوش باش و خوش باشد براى تو بهشت كه شما زوار خدائيد و شما واردين بر حضرت رحمانيد تا بيايد به خانهء خود ، يسير به آن حضرت گفت : قربانت ، و اگر چه جاى او دور باشد ؟ فرمود : آرى اى يسير ، و اگر چه يك سال راه باشد زيرا خدا جواد است و فرشته‌هاى بسيار از او دنبال روى كنند تا به خانه‌اش برگردد . ( 4 ) 8 - امام صادق ( ع ) فرمود : هر كه از برادر خود فى اللَّه و للَّه ديدن كند ، روز قيامت به محشر آيد و در جامه‌هاى سپيد فاخر كه قباطى است و از نور